Afsluiten en opstarten

Afsluiten en opstarten

Afbeeldingsresultaat voor gemeente berkelland

[ Afsluiten ]

Bedankt! Mijn dank is groot, gemeente Berkelland.. Blij en tevreden dat ik twee jaar in dienst van de gemeente heb mogen werken voor de Berkellandse samenleving.

Bedankt! Collega’s, collegeleden en raadsleden.. Bedankt voor de fijne samenwerking, al heb ik het bij vlagen wel al spartelend moeten doen. Iets met gooien en iets met voor de leeuwen. Iets met vallen en iets met opstaan. Iets met onmeunig veel leermomenten.

Maar bovenal.. Bedankt! Dank aan de inwoners van Berkelland. Met name de inwoners uit de Eibergse, Beltrumse en Rekkense samenleving. Ik werk graag voor de samenleving. Dat is juist waar het in mijn rol als contactpersoon voor inwoners, stichtingen en verenigingen om gaat. Inwoners zo veel mogelijk helpen met ideeën en initiatieven.

Initiatieven en muren
Wat mij betreft zijn breed gedragen initiatieven uit de samenleving altijd mooie initiatieven. Of ze doorgang kunnen vinden, is een tweede. Jammer genoeg komen niet alle initiatieven van de grond, door verschillende redenen. In mijn werkperiode bij de gemeente Berkelland ben ik vaak genoeg tegen spreekwoordelijke muren aangelopen. Jonge creativiteit versus (eeuwen)oude patronen. Elke confrontatie met een muur ontpopt zich tot leermoment. Bij elke confrontatie laait mijn enthousiasme weer op. Gelukkig ook maar, want ik wil hier ook zeker in verder. Het op weg helpen van leefbare samenlevingen.

blog-berkelland2


[ Opstarten ]

Het op weg helpen van leefbare samenlevingen. Precies dat is het, waar ik het voor doe. Vandaar dat ik op dit moment stappen onderneem voor het opstarten van een eigen onderneming. ‘Wat is die Swambtenaar nou van plan?’, hoor ik de lezers nu al denken..

Bemiddeling, onderzoek en advies bij participatie- en leefbaarheidsprojecten in krimpgebieden. ‘Say whaaat?’..

Communicatiehulp..
Participatiehulp..
Voor de samenleving..
Voor de mensen..
Voor jullie..

ikbener@voorjullie.nu
ikbundr@veurOE.nu

En dat is ook meteen de naam van mijn onderneming..
Voorjullie.nu, maar dan met een Achterhoeks en Twents tintje:

VeurOE.nu
Binnenkort ook bereikbaar via VeurOE.nl, voor de digibeten onder ons. Zie je nou? Dat is al een typisch voorbeeld van communicatiehulp. Benieuwd naar meer? En mag ik jullie helpen met ideeën en initiatieven voor de buurt? Meld het bij jouw gemeente en wie weet sta ik binnen de kortste keren voor jullie klaar als participatiehulp en communicatiehulp bij initiatieven vanuit buurten, wijken, dorpen en/of buurtschappen..

Tot snel? ikbundr@veurOE.nu, ook via veurOE.nl (wat een poëet is die man, die zo dondersgoed rijmen kan)

Advertenties

Clubliefde + Puinhoop = Machteloosheid

Beste havenkearls- en dearntjes uut Rotterdam,

5-0 winnen van een club die binnenkort misschien niet meer bestaat, leuk hè? Drie punten kwijt en die vijf doelpunten kunnen jullie ook vergeten. Misschien net dat aantal punten en doelpunten waarmee jullie de kampioen van 2016 hadden kunnen worden. Of waarmee jullie Feyenoord weer de voorronde van de Champions League had kunnen bereiken. Of überhaupt Europees voetbal, want zo goed gaat het met het Nederlandse voetbal niet meer. En dan gun ik jullie als Twentefan zijnde nog meer dan die club uit Amsterdam, maar dat is een persoonlijke kwestie.

Die club uit Amsterdam wist in ons Eanske niet te winnen en verliest maar één schamel puntje bij het doemscenario van de eeuw. Want zo voelt het voor ONS, nu we van alle kanten te horen krijgen dat onze club op de rand van de afgrond staat! Waarom zongen jullie afgelopen zondag nog liever over Jupiler dan over jullie eigen Feyenoord? Jullie zijn JUIST de fans die moeten weten hoe het is om je club zo te zien lijden. Jullie als fans van dat Feyenoord dat ONS FC Twente op de slachtbank legde.

Kuip Overview

We zagen met 1000 uitsupporters hoe JULLIE Feyenoord ONS FC Twente compleet van de mat speelde. Als uitsupporters mochten we blij zijn dat er nog één ploeg mooi voetbal op de mat legde. Jullie spel was het aanzien nog waard. We hebben uiteindelijk uit pure ellende elkaar moppen staan vertellen in het uitvak. Eén van onze supporters vroeg zich zondag nog hardop af wie er die ochtend nog seks met zien dearntje had gehad. We hebben staan juichen en applaudisseren om de vriendelijke oude man die deze vraag beantwoordde met: “Joah, ikke, veurdat ik vanochtend de busse in mos!”. Dankzij hem hebben wij nog kunnen juichen op die ellendige zondag. Juichen zat er in de wedstrijd totaal niet in voor ons als Twentefans. Maarja, hoe kan het ook anders. René Hake (je weet wel, die stroman annex interim-coach, of hoe we het bij FC Twente ook altijd moeten noemen) heeft de keus uit onervaren jeugdspelers en over het paard getilde talentvolle spelers, die tezamen geen vuist kunnen maken in een kolkende Rotterdamse Kuip. Die mooie Kuip, die wij ooit ook hebben laten kolken, toen we de bekerzeges van 2001 en 2011 mochten vieren. Magische momenten. Als Twentefan koester ik deze. Mogelijk, zeer waarschijnlijk, maken we dit nooit meer mee. Dit kunnen wij mogelijk nooit meer vieren.

Liefde maakt blind. We doen alles om onze liefde te kunnen zien, te kunnen omarmen. De passie die jullie voor Feyenoord hebben. Diezelfde passie hebben wij voor FC Twente. Clubliefde pur sang! Het mooiste wat er is in de voetballerij. We willen jullie niets verwijten, maar wel aan het denken zetten. Onderhand is het merendeel van de Twentefans zich ervan bewust dat we sportief gezien moeilijke seizoenen tegemoet gaan. We gaan graag naar de thuis- en uitwedstrijden, al is het maar om de gezelligheid. Samen zingen (of schreeuwen) en samen een biertje (of dartig) drinken. Zoals het hoort, zoals het moet zijn. Verliezen zullen we waarschijnlijk vaak doen. Die gedachte doet pijn, maar er valt best nog wel mee te leven.

Kuip Sfeeractie

Het gevoel van onmacht dat wij nu als supporters ondervinden, dat doet wel pijn. Het is een puinzooi bij onze club. Iets waar je als supporter vrij weinig aan kunt doen. Noch de liederen die we zingen, noch de omzet die we maken, dragen bij aan het wegwerken van die puinzooi. We zijn machteloos. We kunnen op dit moment alleen maar hopen, duimen en bidden (ookal bun ik niet gelovig) op een gunstige uitkomst. En dan is (gedwongen) degradatie naar de Jupiler League nog altijd beter dan het intrekken van de proflicentie.

Als we dan in de Jupiler League nog maar wel Grolsch mogen drinken. Want die biertjes smaakten zondag toch nog steeds mieters lekker op de terugweg in de supportersbus.
Proost! Op een goede afloop!

© Wouter Swam

Wie Goat Noar Twente

KNVB verstopt afgepakte drie punten in Chillburg

Drie punten in mindering voor FC Twente. Hoe vaak moeten we dit vandaag en de komende dagen nog aanhoren? Twentefans zullen er bij de eigen voetbalclub en op het werk wel weer van langs krijgen. Het gespreksonderwerp van de dag. Volgens vele media is het vijf voor twaalf. Ik zou zeggen: “leer klokkijken en ga sensatie zoeken bij je eigen club, als je die hebt”. Het is geen vijf voor twaalf, het is nu etenstijd. Het is onze club die in nood is. Heb je hart voor deze club? Laat dat dan nu zien.. FC Twente is mijn club!

FC Twente!

Dat het bij FC Twente op het veld allemaal even niet wil vlotten, dat ziet iedereen. Een blinde kan het zelfs al bijna zien en een doof persoon zou het geluid van de malaise bijna kunnen horen. Twentefans kunnen niet veel anders doen dan steun betuigen, Ibrahimivić bij elkaar drinken met Twentepils en toezien hoe het er op het veld aan toe gaat. Het zwaaien met witte doekjes is een onnodige bezigheid. Het probleem lijkt onderhand al veel groter te zijn dan de wanprestaties onder de niet zo bezielend ogende leiding van Alfred Schreuder en zijn dug-out-kornuiten. Drie punten in mindering vanwege financiële onkunde. Waarom zijn de supporters hierin voorgelogen? Waarom werd alle commotie rondom de financiële situatie bij FCT steeds maar gebagatelliseerd? Supporters van FC Twente, jong of oud, man of vrouw, rijk of minder rijk.. Samen vormen zij een groot hart voor de club. Je vertelt je liefde toch altijd alles? Onze liefde voor FC Twente is groot, maar is die liefde wel zo wederzijds?

Er wordt uiteraard ook gekscherend gedaan over de huidige situatie bij onze Trots uit het Oosten. Deze berichten met een knipoog zijn allemaal leuk en aardig, maar het roer moet wel om. De puntenmindering moet voor de spelers een noodsignaal zijn om echt hard te gaan werken voor drie punten per wedstrijd. Een ieder die werkt, moet op zijn werk ook presteren. Bij wanprestaties staat je baan en je financiële toekomst op het spel. Dit is kort door de bocht gezegd het leven van een supporter. Het leven van een speler van FC Twente lijkt vanaf de tribunes heel anders voorgespiegeld te worden. Als spelers een wanprestatie leveren, gebeurt er vrijwel niets. Misschien krijgen ze een boete die ze vervolgens met gemak kunnen ophoesten, maar geen ontslag. Ontslagen worden kan bij FC Twente niet eens, want ook dit kost de club weer teveel knaken. Bij wanprestaties kunnen spelers tijdelijk teruggezet worden naar Jong FC Twente, waar ze ineens wel blijken te kunnen presteren. Waar Jong FC Twente de goede weg is ingeslagen, lijkt de hoofdmacht van FC Twente compleet te verdwalen in de te bewandelen wegen. De eerstvolgende weg gaat vrijdag naar Tilburg. Zelf heb ik hoopvol “Driepuntenparty in Chillburg” in mijn agenda gezet. Want een supporter moet altijd blijven vertrouwen in de club. In goede, maar vooral in slechte tijden horen supporters er te zijn voor de club en voor de spelers die het op het veld moeten doen.

Het zijn intens donkere dagen voor FC Twente. Tijdens de vorige crisisperiode bleef de club ternauwernood overeind. Zo’n periode hoop je niet nog een keer mee te maken, maar toch is het blijkbaar zo ver. Laten we hopen dat dit “slechts” zo’n dip is zoals ze bij Feyenoord en PSV ook gekend hebben. Deze clubs kwamen er weer bovenop en de situatie bij de Rotterdamse Eredivisieclub is op dit moment het voorbeeld voor FC Twente. Nu MOET de jeugd wel een kans krijgen. Twentse talenten komen eraan! Jong FC Twente zal volgend jaar jammer genoeg niet meer in de Jupiler League te bewonderen zijn. De wedstrijden zullen weer afgewerkt worden op het trainingscomplex in Hengelo, waar over het algemeen meer volk komt kijken dan in het stadion. Alleen FC Twente, PSV en Ajax konden vooralsnog profiteren van de voordelen van de Jupiler League, maar overige Eredivisieclubs hebben dit voordeel niet gehad. Dit voordeel blijkt bij de hoofdmacht van FC Twente nog niet in goede prestaties te resulteren, dus de terugplaatsing van Jong FCT naar de beloftencompetitie is zo’n ramp nog niet.

Breaking news!

We moeten accepteren dat het wellicht even magere seizoenen gaan worden, maar zodra het stadion in bezit van de club is, kan FC Twente weer investeren in het voetbal. Wat dit seizoen betreft is het toch echt een keer tijd om te gaan vlammen! De ultieme hoofdprijs is de KNVB-Beker, maar eerst is het tijd om de drie verloren punten weer op te halen. Naar verluid heeft de KNVB ze verstopt in Chillburg. Ik ben erbij, ik sta achter de club en ik blijf m’n seizoenskaart uiteraard alsmaar verlengen! Jullie ook?

Twente komt eraan!
Als we winnen, ga ik los..
Bij verlies, dan blijf ik trots..
FC Twente, heel m’n leven lang!

Dorpen horen niet verloren te gaan

Ganzedijk: van spookdorp naar leefbaar dorpGanzedijk: van spookdorp naar levendig dorp

Ganzedijk! Dit zal zeker niet het antwoord zijn op de vraag: “Welke woonplaats komt naast of na je eigen woonplaats het eerst in je op?”. Toch is het Groningse dorp vaker in het landelijke nieuws genoemd en zelfs geroemd dan menig ander Nederlands dorp. Om en nabij de tweehonderd inwoners van Ganzedijk kregen het voor elkaar het dorp te behoeden voor verdwijning van de landkaart. Het dorpje stond op de nominatie om gesloopt te worden, maar de combinatie van actieve bewoners, een nieuwe wethouder, een nieuw plan en een kapitaalinjectie van circa twee miljoen euro bleek succesvol voor behoud van Ganzedijk. Succesvol voor Ganzedijk, maar des te minder succesvol voor soortgelijke dorpen in diezelfde omgeving. Hoe actief de bewoners van die buurdorpen dan ook mogen zijn, voor deze dorpen is niet hetzelfde kapitaal beschikbaar. Het opknappen van Ganzedijk blijkt een zeldzaamheid te zijn. Mijn interesse gaat uit naar het opknappen van dorpen middels projecten in het kader van leefbaarheid met een reële haalbaarheid.

Frederiksoord, Grevenbicht, Jipsinghuizen, Kattendijke, Metslawier, Molenhoek, Nieuwe-Tonge, Obbicht, Oppenhuizen, Ossendrecht, Schimmert, Sleen, Uitweg, Voorst, Wanssum, Warffum, Zuilichem. Een waslijst aan dorpen op alfabetische volgorde. Toch hebben deze dorpen iets met elkander gemeen. Uit eigen bevindingen is gebleken dat enkele bewoners uit deze dorpen hopen op verbetering van leefbaarheidsaspecten. Hetzij een betere verstandhouding tussen bewoners en de gemeente, hetzij angst voor het verdwijnen van voorzieningen, hetzij de wens voor starterswoningen en geschikte woningen voor senioren in het dorp. Het voordeel van het werken bij de helpdesk van een onderzoeksbureau is dat ik deze informatie naar mijn hoofd geslingerd krijg. Figuurlijk gezien dan, want er is tot nu toe niemand geweest die letterlijk een boekwerk met dergelijke informatie richting mijn gelaat geslingerd heeft. Dat wil ik ook graag zo houden.

Zowel telefonisch als per e-mail nemen bewoners de moeite om contact op te nemen met de helpdesk die ik zo nu en dan beman. Tijdens dergelijke contactmomenten wordt mij eens te meer duidelijk dat ik deze mensen graag wil helpen. Niet als helpdeskmedewerker, maar als persoon. Als Wouter Swam. Ik kan me vinden in de opmerkingen, de klachten en de ideeën die bewoners tijdens de contactmomenten op tafel leggen. Ook hier bedoel ik de figuurlijke tafel, maar graag zou ik letterlijk met deze bewoners aan de tafel willen zitten. De verstandhouding tussen bewoners en overheidsinstanties kan altijd beter. Als onafhankelijke schakel zou ik hier graag bij willen helpen.

Bewoners hebben zicht op de situaties in hun eigen woonomgeving, in hun eigen dorp. Zij zijn als het ware de experts op het gebied van leefbaarheid. Wellicht zal niet iedereen het hiermee eens zijn, maar bewoners bezitten meer expertise op het gebied van leefbaarheid dan de zogenoemde experts. Tenzij de experts handelen vanuit hun eigen situaties in hun eigen woonomgeving. Maar ook dat betekent weer. De experts zijn bewoners. Bewoners zijn experts.

Uit eigen leefbaarheidsonderzoeken blijkt dat veel bewoners van dorpen vrezen voor het verdwijnen van essentiële basisvoorzieningen zoals een basisschool, een ontmoetingsruimte, een vereniging of een café. Daarnaast vreest men voor toekomstige leegloop door de huidige vergrijzing en het gebrek aan starterswoningen, waardoor jonge bewoners weinig tot geen kans zien zich in het dorp te vestigen waar ze opgegroeid zijn. Nu de krimp toeslaat kunnen kleine dorpen zogenoemde spookdorpen worden.

Ganzedijk heeft een transformatie van spookdorp tot leefbaar dorp ondergaan.
Door activering van bewoners lijkt een definitieve verdwijning van de baan.
Bewoners, overheidsinstanties en overige betrokken partijen hebben hiervoor hun best gedaan.
Door een goede samenwerking tussen bewoners en organisaties kan leefbaarheid blijven bestaan.
Dorpen horen niet verloren te gaan.

Graag zou ik willen sparren met gemeenten, dorpsbelangenorganisaties en bewoners die zich in dergelijke situaties bevinden. Mede door middel van interactieve bewonersbijeenkomsten wil ik de behoefte van bewoners in beeld brengen in het kader van leefbare dorpen. Bemiddeling bij bewonersparticipatie en daarop aansluitend onderzoek kan leiden tot een onafhankelijk advies richting gemeenten, provincies, dorpsbelangenorganisaties & bewoners, woningcorporaties, zorginstellingen, scholen, verenigingen en overige betrokken partijen.

Met leefbaarheidsprojecten wil ik graag mijn brood verdienen, om het deels weer te beleggen.

© W. Swam

Dorpsleven versus Stadsleven

Dorpsleven versus Stadsleven

Als je bent geboren in Winterswijk en bent opgegroeid in Eibergen, mag je met recht zeggen dat je een Achterhoeker bent. En laten we eerlijk zijn, de Achterhoek bestaat uit dorpen en kent geen echte steden. Doetinchem is dan de enige Achterhoekse plaats met een soort van stads karakter, maar ik weet niet of Doetinchemmers zich tot de zogenoemde stadsen scharen. Dat is natuurlijk een gevoel en dat verschilt per inwoner. Uitgerekend bij de grootste of bekendste voetbalclub van de Achterhoek wordt de liefkozende benaming Superboeren gehanteerd. Dat laat de verbinding met het Achterhoekse platteland al enigszins doorschemeren.

Eens een Achterhoeker, altijd een Achterhoeker.

Ondanks het feit dat ik mezelf op en top Achterhoeker voel, ben ik ten behoeve van de studie naar Overijssel vertrokken. Van een dorpsleven naar een stadsleven. Het was even wennen, maar al snel voelde Deventer ook als mijn thuis. Na twee fijne jaren in de Koekstad annex Boekenstad ben ik vertrokken naar de stad waar ik van jongs af aan al de meeste binding mee heb. Enschede was bijna vier jaar mijn thuisbasis. Het stadsleven beviel me goed. Leven in de anonimiteit beviel goed, maar had ook zo zijn keerzijde. Waar je in een dorp iedereen zonder problemen vriendelijk kan groeten, levert een vriendelijke groet in een stad vreemde, verbaasde en soms zelfs agressieve blikken op. “Wat moet die gast? Hij kent me helemaal niet?”, zullen die stadsen dan gedacht hebben. Mede om die reden deed ik toch elk weekend weer een beroep op de uiterst belabberde OV-verbinding om mijn dorp Eibergen te bereiken. Eenmaal in Eibergen aangekomen werd je door een ieder haast overenthousiast begroet. Op dat moment weet je het weer: “Ik ben thuis”. Weg uit mijn stadsleven en weer thuis in mijn dorpsleven.

Eens een Achterhoeker, altijd een Achterhoeker.

Toch kan ik me nog herinneren dat wij Eibergenaren op de middelbare school door scholieren uit kleinere dorpen als stadsen getypeerd werden. “Het zal allemaal wel”, dacht ik op dat moment. “Alsof Eibergen geen dorp is”. In ieder geval zeker geen stad! En daar ben ik blij van. In de zomerperiode vertrokken veel jongeren naar zonnige oorden. Mocht je van je ouders nog niet naar het buitenland? Of waren sommige vrienden hier nog te jong voor? Dan viel de keuze op Nederlandse vakantieoorden zoals Terschelling, Renesse of Ommen. Camping Dennenoord nabij Ommen was de plek bij uitstek voor jongeren die wel wisten wat kratten pils waren. Aldaar werden de campinggasten jaarlijks geconfronteerd met een wellicht lastige keuze. Tijdens een potje touwtrekken konden campinggasten zich aansluiten bij de boeren of bij de stadsen. Het vieze meertje op de camping vormde het decor voor de sportieve strijd tussen de boeren en de stadsen. Volgens mij waren er voldoende campinggasten die geen keuze konden maken. Er zijn genoeg woonplaatsen die niet dorps en niet stads zijn. Welke keuze maak je als bewoner van zo’n dorp dan tijdens deze touwtrekwedstrijd? Boer of stadse? Boer of stadse? Deelnemer of toeschouwer? Touwtrekken of biertjes drinken met je maten?

Jongs! Kratjes pakk’n! Kom kiek’n bie de kearls bie ’t meertje!

Eens een Achterhoeker, altijd een Achterhoeker.

Zeg, waar staat jouw droomhuis?

Aan het eind van de dag zoeken mensen een slaapplek op om even tot rust te komen, een enkeling daargelaten. Er zijn namelijk ook mensen die nachtdiensten draaien. En er zijn mensen die het nachtleven gebruiken om het zuurverdiende geld linea recta naar de horecagelegenheden te brengen voor een mooi nachtelijk avontuur. De volgende dag is de kater dan niet weg te krijgen uit je slaapkamer, maar dit terzijde. Voor mij zit een avondje uit er vannacht niet in, maar een klein blogje kan geen kwaad. Kort voor het slapen gaan, dwaal je soms even af in een gedachtenwereld vol hersenspinsels. Zojuist ben ik in dat wereldje aangekomen en ik bedenk me net: “Waar woon ik in de toekomst?”

Om er maar direct antwoord op te geven: “Geen idee!”. Ik hoop uiteraard in een mooi koophuis te wonen, in een leuke en gezellige omgeving met een leuk en liefdevol gezin en wellicht een lieve hond, die vervolgens de ooh zo mooie gloednieuwe tuin aan diggelen graaft. Het kan immers niet allemaal walhalla zijn. Geef de hond een bot en een aai over de bol in ruil voor een brave rechterpoot en de rust binnen het huishouden is wedergekeerd. Ik dwaal ondertussen alweer af temidden van de wereld der nachtelijke hersenspinsels.

Back to reality.. Waar wil ik in de toekomst wonen? Nee, waar wil jij in de toekomst wonen? Ja jij ja, niet u.. Tenzij u als lezer een oudere man of vrouw bent, dan wil ik uit beleefdheid wel “u” zeggen. Ik vind niemand oud en daarnaast ben je (of bent u) zo jong als je (u) jezelf (uzelf) voelt. En wederom dwaal ik af, chapeau voor mezelf! De douaniers proberen mij ondertussen vanuit Nederland al over de grens van Dromenland te sleuren.

Dus ik stel vlak voor het slapen gaan nog eenmaal de vraag: “jongemensen, waar willen jullie in de toekomst wonen?”. Is het in het buitenland? Bent u bereid om te emigreren en uw familie, uw vrienden en uw opgebouwde leventje in dit koude kikkerlandje achter te laten? Of is het in Nederland? In een leefbare woonomgeving? Waar men goed met elkaar omgaat? Waar geen tot weinig criminele activiteiten plaatsvinden? Waar u weinig overlast ondervindt? Stel ik nu meer dan 1 vraag, terwijl ik beloofde slechts 1 laatste vraag te stellen? Ik dwaal voor de derde keer af. Tijd om te emigreren naar Dromenland. Voor eventjes. Want in de toekomst zal ik daar niet kunnen wonen. Waar we allemaal wel komen te wonen? De toekomst zal het uitwijzen!

Eén ding weet ik wel. Ik bied graag een helpende hand bij het behouden van een leefbare woonomgeving. Niet alleen in mijn eigen woonomgeving, maar ook in de uwe. Ja, de uwe!

Slaap lekker!

Droomhuis! Maar is het reëel?