Clubliefde + Puinhoop = Machteloosheid

Beste havenkearls- en dearntjes uut Rotterdam,

5-0 winnen van een club die binnenkort misschien niet meer bestaat, leuk hè? Drie punten kwijt en die vijf doelpunten kunnen jullie ook vergeten. Misschien net dat aantal punten en doelpunten waarmee jullie de kampioen van 2016 hadden kunnen worden. Of waarmee jullie Feyenoord weer de voorronde van de Champions League had kunnen bereiken. Of überhaupt Europees voetbal, want zo goed gaat het met het Nederlandse voetbal niet meer. En dan gun ik jullie als Twentefan zijnde nog meer dan die club uit Amsterdam, maar dat is een persoonlijke kwestie.

Die club uit Amsterdam wist in ons Eanske niet te winnen en verliest maar één schamel puntje bij het doemscenario van de eeuw. Want zo voelt het voor ONS, nu we van alle kanten te horen krijgen dat onze club op de rand van de afgrond staat! Waarom zongen jullie afgelopen zondag nog liever over Jupiler dan over jullie eigen Feyenoord? Jullie zijn JUIST de fans die moeten weten hoe het is om je club zo te zien lijden. Jullie als fans van dat Feyenoord dat ONS FC Twente op de slachtbank legde.

Kuip Overview

We zagen met 1000 uitsupporters hoe JULLIE Feyenoord ONS FC Twente compleet van de mat speelde. Als uitsupporters mochten we blij zijn dat er nog één ploeg mooi voetbal op de mat legde. Jullie spel was het aanzien nog waard. We hebben uiteindelijk uit pure ellende elkaar moppen staan vertellen in het uitvak. Eén van onze supporters vroeg zich zondag nog hardop af wie er die ochtend nog seks met zien dearntje had gehad. We hebben staan juichen en applaudisseren om de vriendelijke oude man die deze vraag beantwoordde met: “Joah, ikke, veurdat ik vanochtend de busse in mos!”. Dankzij hem hebben wij nog kunnen juichen op die ellendige zondag. Juichen zat er in de wedstrijd totaal niet in voor ons als Twentefans. Maarja, hoe kan het ook anders. René Hake (je weet wel, die stroman annex interim-coach, of hoe we het bij FC Twente ook altijd moeten noemen) heeft de keus uit onervaren jeugdspelers en over het paard getilde talentvolle spelers, die tezamen geen vuist kunnen maken in een kolkende Rotterdamse Kuip. Die mooie Kuip, die wij ooit ook hebben laten kolken, toen we de bekerzeges van 2001 en 2011 mochten vieren. Magische momenten. Als Twentefan koester ik deze. Mogelijk, zeer waarschijnlijk, maken we dit nooit meer mee. Dit kunnen wij mogelijk nooit meer vieren.

Liefde maakt blind. We doen alles om onze liefde te kunnen zien, te kunnen omarmen. De passie die jullie voor Feyenoord hebben. Diezelfde passie hebben wij voor FC Twente. Clubliefde pur sang! Het mooiste wat er is in de voetballerij. We willen jullie niets verwijten, maar wel aan het denken zetten. Onderhand is het merendeel van de Twentefans zich ervan bewust dat we sportief gezien moeilijke seizoenen tegemoet gaan. We gaan graag naar de thuis- en uitwedstrijden, al is het maar om de gezelligheid. Samen zingen (of schreeuwen) en samen een biertje (of dartig) drinken. Zoals het hoort, zoals het moet zijn. Verliezen zullen we waarschijnlijk vaak doen. Die gedachte doet pijn, maar er valt best nog wel mee te leven.

Kuip Sfeeractie

Het gevoel van onmacht dat wij nu als supporters ondervinden, dat doet wel pijn. Het is een puinzooi bij onze club. Iets waar je als supporter vrij weinig aan kunt doen. Noch de liederen die we zingen, noch de omzet die we maken, dragen bij aan het wegwerken van die puinzooi. We zijn machteloos. We kunnen op dit moment alleen maar hopen, duimen en bidden (ookal bun ik niet gelovig) op een gunstige uitkomst. En dan is (gedwongen) degradatie naar de Jupiler League nog altijd beter dan het intrekken van de proflicentie.

Als we dan in de Jupiler League nog maar wel Grolsch mogen drinken. Want die biertjes smaakten zondag toch nog steeds mieters lekker op de terugweg in de supportersbus.
Proost! Op een goede afloop!

© Wouter Swam

Wie Goat Noar Twente

Advertenties

Van gifbeker naar KNVB-Beker?

De Tilburgse Kruikenzeikers scheten vast en zeker Tricolores stront toen ons FC Twente onder leiding van scherpschutter Hakim Ziyech ten strijde trok met de aansluitingstreffer en de gelijkmaker als gevolg. De Twentse hulptroepen waren enkele minuten voor het ‘staakt het vuren’ al uitgeput van het intense gevecht en de opmars. In de frontlinie werd in de laatste minuten dan ook geen schade meer aangericht.

Zijn wij nu het enige lichtpuntje?

Een puntje in Tilburg met de hartstochtelijke support van de meegereisde Twentefans als lichtpuntje. In het uitvak was de sfeer wederom goed, zoals eigenlijk bij elke uitwedstrijd van FC Twente wel het geval is. Zingen totdat je stembanden scheurtjes vertonen en bij doelpunten juichen alsof je de cup met de grote oren gewonnen hebt. Over de cup gesproken, daar doen we gelukkig nog volop in mee. Met de halve finale op 7 april is de Kuip voor 50% in zicht. In bekerwedstrijden is het vaak een spreekwoordelijk dubbeltje op zijn kant. Als wij er in een kolkende rode Veste nou eens voor zorgen dat dit dubbeltje haast wel de goede kant op moet vallen, zullen onze helden van de velden vast en zeker bereid zijn een stapje extra te zetten. Een schepje erbovenop, een tandje erbij of een ander cliché uit de voetballerij. Wij willen graag passie, strijd en een overwinning zien. Captain Andreas Bjelland heeft te kennen gegeven dat de boys in red graag onvoorwaardelijke steun van de supportersschare ontvangen. Een eerlijke deal, dacht ik zo.

Zaterdag is de generale repetitie. FC Twente – PEC Zwolle. 24 dagen voordat de strijd tussen deze titanen nogmaals losbarst. Andreas, ik zal het even in het Engels vragen: “Shall we make a deal? As supporters we’ll give you support to the max! Can you give us a victory against PEC Zwolle? In about twentyfour days, I’ll ask you the same question.. Thanks in advance, mate!”

Kunnen we voor zaterdag alvast een bestelling plaatsen naast de bestelde drie punten?
“2 broodjes beenham en 6 pils graag! Doe er trouwens maar een lekker gifbekertje bij..”
Kom maar op met die extra gifbekers. Die drinken we met (club)liefde op!
Tot zaterdag!

PS: Andreas, do we have a deal?

Van gifbeker naar KNVB-Beker?

Ni Hao Mister Alfred Schreuder, Watskeburt?

Ni Hao Mister Alfred Schreuder,

Alfred Schreuder

Een dag geleden ging onze trots ten onder temidden van het Haagse feestgedruis in het Chinees-getinte groen-gele Kyocera-stadion. Zoals beloofd reageer ik op deze gebeurtenis door mijn pen annex toetsenbord te laten spreken. Ik beloof plechtig dat ik met realiteitszin en op secure wijze mijn hersenspinsels zal verwoorden.

Allereerst moet ik eerlijk zeggen dat ik tevreden ben met de behaalde resultaten en de daarbij behorende punten in het jaar 2015, los van gisteravond en los van de vrij onterechte nederlaag in de Rotterdamse Kuip. De wijze waarop veel van deze zeges tot stand kwamen wekt echter niet bepaald een gevoel van voldoening op, de knappe thuiszege tegen AZ in de kwartfinale van het bekertoernooi daargelaten. In een vertrouwd 4-3-3-systeem lukte het onze Twentehelden om met lef, passie en strijd het klapvee van Alkmaar compleet van de mat te spelen. Een grasmat die op dat moment nog enigszins het aanzien waard was. Het gaat wel heel erg ver als we als supporters zijnde u de schuld geven van de belabberde grasmat, meneer Schreuder. Afijn, terug naar gisteravond, terug naar Den Haag, terug naar de zure nederlaag bij de jubilerende ooievaars.

Twentse Uitsupporters

Hoe kan het, Alfred? Ongetwijfeld zal dit ook in jouw gedachten hebben rondgespookt, vlak voor je vertrek naar Dromenland. Eigenlijk hoop ik niet voor je dat je echt over de vernaggelde werkdag van alle trouwe Twentse uitsupporters hebt gedroomd, refererend naar mijn Facebookbericht van gisteravond na de wedstrijd tegen ADO. De focus moet immers ook weer gewoon op de thuiswedstrijd tegen Excelsior Rotterdam gericht worden. Wederom op dat belabberde veld, waar we blijkbaar meer succes op hebben dan op een strakke neppe grasmat zonder oneffenheden.

Aankondiging Facebook

Is het een ‘bewussie’ dat het eigen veld in onze mooie rode Veste in een griezelig kort tijdsbestek zo gruwelijk naar de tering wordt gelopen? “Vol d’r op klapper’n” blijkt op een baggerveld beter te lukken met onze Twentehelden, die stuk voor stuk overlopen van talent, al komt dat er niet altijd even goed uit. Lachman (of Laksman, zoals hij al gekscherend genoemd wordt, waar ik zelf niet echt om kan lachen, aangezien eigen spelers juist gesteund dienen te worden) lijkt de gebeten hond van de verloren uitwedstrijd tegen ADO Den Haag te zijn, al heb ik hem ook goede dingen zien doen. Zelf reageerde je voor de camera’s van FOX geïrriteerd toen de journalisten negatieve uitlatingen over Lachman probeerden te ontfutselen en dat is je goed recht. Ondertussen zie ik dat Wout Weghorst zijn clubje Heracles na formidabel voorbereidend werk van Brahim Darri en Bryan Linssen met een prachtige kopbal op een 2-1 voorsprong zet. Wat had ik graag gezien dat FC Twente gisteravond zo’n mooi opgezette aanval op een dergelijke wijze afgerond had. Onze Hakim Ziyech had het echter niet helemaal op z’n heupen op deze woensdagavond. Luc Castaignos kreeg niet de gewenste ballen en had op enkele momenten wellicht toch eens zelfzuchtig moeten zijn en ADO-doelbewaker Martin Hansen onder vuur moeten nemen. De verslaggever verwoordde tijdens het duel perfect hoe de zaken ervoor stonden: “FC Twente beschikt over een hoop talenten, maar ADO speelt vanavond meer als team”. Eens te meer is gebleken dat een hecht team succesvoller is dan een groep individuele talenten.

Hoe komt het dan dat FC Twente wel de sterren van de hemel speelt in de thuiswedstrijd tegen AZ Alkmaar? Wij Twentefans hadden gehoopt dat dit het keerpunt was. FC Twente heeft toch ook een hecht team? Of verkijken we ons daar nou op? Ze zijn zelfs op eigen initiatief nog samen op reis geweest naar Spanje. Dat zie ik een groep Einzelgängers niet zomaar even doen. Kunnen onze spelers niet omgaan met de alsmaar wisselende spelsystemen en speelstijlen? Daar wordt toch op getraind?

Alfred, ik mag dan geen enkel TC-diploma in bezit hebben, maar als supporter geef ik je graag deze tip mee: “Speel 4-3-3, benut de uitzonderlijke kwaliteiten van elke speler en geef jonge creatieve spelers de kans zodra het de gevestigde orde binnen de basis-elf een periode niet lukt”. Er staan genoeg jonge spelers te popelen om hun kwaliteiten te etaleren op het hoogste niveau van Nederland. Tapia en Ould-Chikh hebben bewezen op frivole wijze met passie en lef te kunnen spelen. Dit gaat soms fout, maar de supporters zullen daar niet om malen. Supporters komen naar het stadion voor enkele ingrediënten, los van de ladingen pils, de broodjes beenham en de versnaperingen bij de snackwagens rondom het stadion:

Strijd! Passie! Vechtlust! Beleving! Lef!

Daarvoor komen wij graag naar de stad van het eindpunt van de trein. Voor Nederlandse begrippen hoeft bijna geen mens er te zijn. Bijna geen hond gaat zo ver mee, maar wij zijn trots op Enschede! Zaterdag zitten we er weer, vol goede moed, in de hoop op drie punten. Ik zal naar je zwaaien na de wedstrijd, vanuit Vak 123, met pils in de andere hand. Want in Vak 123 proberen we nog steeds met z’n allen Ibrahimović bij elkaar te tanken. Hopelijk kunnen we zaterdagavond vlak voor het inzetten van “Epi, Jeuring, Theo” nog even zingen: “Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk”..

Tot dan, Alfred! En doe de groeten aan Henk. Ik denk trouwens dat hij de Mol is.

© W. Swam