Vandaag ben ik 10.000 dagen oud geworden! Hoeveel dagen oud ben jij?

10.000 dagen oud

Mensen zijn altijd zo vrolijk en leven met je mee wanneer je jarig bent. Een jaar ouder, maar ook een dag ouder. En een week en een maand ouder. Is je verjaardag dan ook je vermaanddag? Ben je ook maandig als je jarig bent? Vandaag ben ik exact 10.000 dagen oud! Hoe weet ik dat? Ik heb het even berekend op http://datumcalculator.nl/verjaardag. Gewoon, omdat ik er even benieuwd naar was. Ik vier mijn 10.000e verdagdag en niemand is extra vrolijk of leeft met me mee. Waarom is alleen een verjaardag eigenlijk zo bijzonder?

Ik snap dat het lastig is om elke dag je verdagdag te vieren. Een taart met 10.000 kaarsjes zou ook ietwat overdreven zijn. Een dag na je verjaardag en vermaanddag weer “gewoon” je verdagdag vieren is ook een slopende bezigheid, lijkt me. Maarja, wie ben ik om dat te zeggen? Oh ja, ik ben die jongen die 10.000 dagen oud is, terwijl niemand het doorheeft. Eigenlijk is dat best een feestje waard, toch? Ik ga er vandaag in ieder geval nog even van genieten, zo tussen de dagelijkse rompslomp door.

Natuurlijk wens ik alle jarigen nog een fijne verjaardag en daarnaast alle “dagigen” uiteraard een fijne verdagdag! Als iedereen zich bedenkt dat elke dag zijn of haar verdagdag is, dan is elke dag een gezamenlijk feestje. Het leven is toch ook gewoon één groot feest?

Helau, Alaaf, Proost!

Advertenties

Kent de gemeente haar inwoners? Zou dat moeten?

Kennismaking tussen inwoners en gemeenten

Het mag een domme vraag lijken, maar kent de gemeente haar inwoners? Op school vertelde vrijwel elke docent dat geen enkele vraag een domme vraag was. Laat ik me dan maar aan die gedachte vastklampen. Maar even serieus.. Weet men binnen de gemeentelijke organisatie wie de inwoners binnen de gemeentegrenzen zijn? Veel inwoners die graag gehoord willen worden hopen dat dit zo is. De waarheid is echter anders. Inwoners geven vaak af op de gemeente. Dit lijkt in elke gemeente in ons koude kikkerlandje het geval te zijn. De gemeente is geen persoon die mensen kent. Een gemeente kan haar inwoners niet kennen.

Een gemeente is een organisatie, bestaande uit meerdere personen met verschillende studieachtergronden en kwalificaties. Niet iedereen binnen een gemeente heeft zomaar even de capaciteiten om bewoners te woord te staan, hoe geleerd of hoe gekwalificeerd deze werknemers van de gemeente ook zijn. Als het woord “gemeente”op een willekeurig feestje in de mond genomen wordt, komt dit vaak neer op negatieve geluiden. Het klinkt wellicht raar, maar dit zal niet zomaar veranderen. Hoe hard werknemers van de gemeente ook hun best doen, al wordt daar door de gemiddelde burger ook aan getwijfeld. “Bij de gemeente gebeurt niks”, “die lui vergaderen alleen maar”, “het duurt altijd zo lang om iets te regelen”. Zomaar een paar kreten die veelvuldig genoemd worden. Mensen die zelf bij de gemeente werken of gewerkt hebben, willen zich mogelijk verdedigen tegen deze uitspraken. Al zijn er ook ambtenaren bij die wel begrijpen dat het Nederlandse volk zo denkt. Een gemeente kan haar inwoners niet kennen, maar inwoners kunnen alle werknemers binnen de gemeente ook niet kennen.

Groepen mensen of organisaties over één kam scheren. Het gebeurt vaak. Vaak terecht, maar ook vaak ten onrechte. Vooroordelen zullen er altijd zijn, daar is geen ontkomen aan. Gemeenten kunnen zich echter wel profileren als organisatie die tracht haar inwoners te leren kennen. In dit geval wordt het natuurlijk erg lastig om elke inwoner persoonlijk te leren kennen. Belangengroepen voor dorpsbewoners en wijkbewoners kunnen de sleutel zijn in een kennismaking tussen inwoners en de gemeente. Deze groepen behartigen de belangen van de inwoners van hun dorp, wijk of stad. Overleg tussen gemeenten en inwoners kan op deze manier makkelijker tot stand komen. Op deze manier kunnen aangewezen personen binnen de gemeente de inwoners als groep leren kennen.

Binnen gemeenten worden momenteel veel veranderingen doorgevoerd in het kader van transities binnen het sociale domein. Op 1 januari 2015 verandert de wereld van zorg, inkomen en jeugd binnen de gemeenten. Participatie, samenwerking en coördinatie zijn hierbij de sleutelwoorden. Gemeenten stellen nieuwe teams samen in het sociale domein, om op de veranderingen in te spelen.

Bewonersparticipatie zal hierbij een grote rol spelen. Uit eigen onderzoeken is naar voren gekomen dat een onafhankelijk tussenpersoon de bewonersparticipatie op een positieve manier kan beïnvloeden. Graag zou ik, zeker in dorpen in krimpgebieden, hulp willen bieden bij bemiddeling, onderzoek en advies in het kader van bewonersparticipatie. Zowel het gezamenlijk opstellen en het uitvoeren van enquêtes als het organiseren van interactieve bewonersbijeenkomsten kan bijdragen aan bewonersparticipatie. Op beide manieren kunnen dorpsbewoners te kennen geven wat de woonomgeving nodig heeft om leefbaar te blijven. Bijeenkomsten blijken meer in trek te zijn dan het opstellen en uitvoeren van enquêtes, maar dit kan uiteraard in elk dorp weer verschillen.

Bewoners zijn de experts als het gaat om de eigen woonomgeving. Experts moeten hun ei kwijt kunnen. Als onafhankelijk tussenpersoon zonder eigenbelang wil ik graag de kennismaking tussen inwoners en gemeenten (en overige betrokken partijen) in gang zetten.

Kent de gemeente haar inwoners? Nee?
Zou dat moeten? Ja!

Dorpen horen niet verloren te gaan

Ganzedijk: van spookdorp naar leefbaar dorpGanzedijk: van spookdorp naar levendig dorp

Ganzedijk! Dit zal zeker niet het antwoord zijn op de vraag: “Welke woonplaats komt naast of na je eigen woonplaats het eerst in je op?”. Toch is het Groningse dorp vaker in het landelijke nieuws genoemd en zelfs geroemd dan menig ander Nederlands dorp. Om en nabij de tweehonderd inwoners van Ganzedijk kregen het voor elkaar het dorp te behoeden voor verdwijning van de landkaart. Het dorpje stond op de nominatie om gesloopt te worden, maar de combinatie van actieve bewoners, een nieuwe wethouder, een nieuw plan en een kapitaalinjectie van circa twee miljoen euro bleek succesvol voor behoud van Ganzedijk. Succesvol voor Ganzedijk, maar des te minder succesvol voor soortgelijke dorpen in diezelfde omgeving. Hoe actief de bewoners van die buurdorpen dan ook mogen zijn, voor deze dorpen is niet hetzelfde kapitaal beschikbaar. Het opknappen van Ganzedijk blijkt een zeldzaamheid te zijn. Mijn interesse gaat uit naar het opknappen van dorpen middels projecten in het kader van leefbaarheid met een reële haalbaarheid.

Frederiksoord, Grevenbicht, Jipsinghuizen, Kattendijke, Metslawier, Molenhoek, Nieuwe-Tonge, Obbicht, Oppenhuizen, Ossendrecht, Schimmert, Sleen, Uitweg, Voorst, Wanssum, Warffum, Zuilichem. Een waslijst aan dorpen op alfabetische volgorde. Toch hebben deze dorpen iets met elkander gemeen. Uit eigen bevindingen is gebleken dat enkele bewoners uit deze dorpen hopen op verbetering van leefbaarheidsaspecten. Hetzij een betere verstandhouding tussen bewoners en de gemeente, hetzij angst voor het verdwijnen van voorzieningen, hetzij de wens voor starterswoningen en geschikte woningen voor senioren in het dorp. Het voordeel van het werken bij de helpdesk van een onderzoeksbureau is dat ik deze informatie naar mijn hoofd geslingerd krijg. Figuurlijk gezien dan, want er is tot nu toe niemand geweest die letterlijk een boekwerk met dergelijke informatie richting mijn gelaat geslingerd heeft. Dat wil ik ook graag zo houden.

Zowel telefonisch als per e-mail nemen bewoners de moeite om contact op te nemen met de helpdesk die ik zo nu en dan beman. Tijdens dergelijke contactmomenten wordt mij eens te meer duidelijk dat ik deze mensen graag wil helpen. Niet als helpdeskmedewerker, maar als persoon. Als Wouter Swam. Ik kan me vinden in de opmerkingen, de klachten en de ideeën die bewoners tijdens de contactmomenten op tafel leggen. Ook hier bedoel ik de figuurlijke tafel, maar graag zou ik letterlijk met deze bewoners aan de tafel willen zitten. De verstandhouding tussen bewoners en overheidsinstanties kan altijd beter. Als onafhankelijke schakel zou ik hier graag bij willen helpen.

Bewoners hebben zicht op de situaties in hun eigen woonomgeving, in hun eigen dorp. Zij zijn als het ware de experts op het gebied van leefbaarheid. Wellicht zal niet iedereen het hiermee eens zijn, maar bewoners bezitten meer expertise op het gebied van leefbaarheid dan de zogenoemde experts. Tenzij de experts handelen vanuit hun eigen situaties in hun eigen woonomgeving. Maar ook dat betekent weer. De experts zijn bewoners. Bewoners zijn experts.

Uit eigen leefbaarheidsonderzoeken blijkt dat veel bewoners van dorpen vrezen voor het verdwijnen van essentiële basisvoorzieningen zoals een basisschool, een ontmoetingsruimte, een vereniging of een café. Daarnaast vreest men voor toekomstige leegloop door de huidige vergrijzing en het gebrek aan starterswoningen, waardoor jonge bewoners weinig tot geen kans zien zich in het dorp te vestigen waar ze opgegroeid zijn. Nu de krimp toeslaat kunnen kleine dorpen zogenoemde spookdorpen worden.

Ganzedijk heeft een transformatie van spookdorp tot leefbaar dorp ondergaan.
Door activering van bewoners lijkt een definitieve verdwijning van de baan.
Bewoners, overheidsinstanties en overige betrokken partijen hebben hiervoor hun best gedaan.
Door een goede samenwerking tussen bewoners en organisaties kan leefbaarheid blijven bestaan.
Dorpen horen niet verloren te gaan.

Graag zou ik willen sparren met gemeenten, dorpsbelangenorganisaties en bewoners die zich in dergelijke situaties bevinden. Mede door middel van interactieve bewonersbijeenkomsten wil ik de behoefte van bewoners in beeld brengen in het kader van leefbare dorpen. Bemiddeling bij bewonersparticipatie en daarop aansluitend onderzoek kan leiden tot een onafhankelijk advies richting gemeenten, provincies, dorpsbelangenorganisaties & bewoners, woningcorporaties, zorginstellingen, scholen, verenigingen en overige betrokken partijen.

Met leefbaarheidsprojecten wil ik graag mijn brood verdienen, om het deels weer te beleggen.

© W. Swam