Dorpsleven versus Stadsleven

Dorpsleven versus Stadsleven

Als je bent geboren in Winterswijk en bent opgegroeid in Eibergen, mag je met recht zeggen dat je een Achterhoeker bent. En laten we eerlijk zijn, de Achterhoek bestaat uit dorpen en kent geen echte steden. Doetinchem is dan de enige Achterhoekse plaats met een soort van stads karakter, maar ik weet niet of Doetinchemmers zich tot de zogenoemde stadsen scharen. Dat is natuurlijk een gevoel en dat verschilt per inwoner. Uitgerekend bij de grootste of bekendste voetbalclub van de Achterhoek wordt de liefkozende benaming Superboeren gehanteerd. Dat laat de verbinding met het Achterhoekse platteland al enigszins doorschemeren.

Eens een Achterhoeker, altijd een Achterhoeker.

Ondanks het feit dat ik mezelf op en top Achterhoeker voel, ben ik ten behoeve van de studie naar Overijssel vertrokken. Van een dorpsleven naar een stadsleven. Het was even wennen, maar al snel voelde Deventer ook als mijn thuis. Na twee fijne jaren in de Koekstad annex Boekenstad ben ik vertrokken naar de stad waar ik van jongs af aan al de meeste binding mee heb. Enschede was bijna vier jaar mijn thuisbasis. Het stadsleven beviel me goed. Leven in de anonimiteit beviel goed, maar had ook zo zijn keerzijde. Waar je in een dorp iedereen zonder problemen vriendelijk kan groeten, levert een vriendelijke groet in een stad vreemde, verbaasde en soms zelfs agressieve blikken op. “Wat moet die gast? Hij kent me helemaal niet?”, zullen die stadsen dan gedacht hebben. Mede om die reden deed ik toch elk weekend weer een beroep op de uiterst belabberde OV-verbinding om mijn dorp Eibergen te bereiken. Eenmaal in Eibergen aangekomen werd je door een ieder haast overenthousiast begroet. Op dat moment weet je het weer: “Ik ben thuis”. Weg uit mijn stadsleven en weer thuis in mijn dorpsleven.

Eens een Achterhoeker, altijd een Achterhoeker.

Toch kan ik me nog herinneren dat wij Eibergenaren op de middelbare school door scholieren uit kleinere dorpen als stadsen getypeerd werden. “Het zal allemaal wel”, dacht ik op dat moment. “Alsof Eibergen geen dorp is”. In ieder geval zeker geen stad! En daar ben ik blij van. In de zomerperiode vertrokken veel jongeren naar zonnige oorden. Mocht je van je ouders nog niet naar het buitenland? Of waren sommige vrienden hier nog te jong voor? Dan viel de keuze op Nederlandse vakantieoorden zoals Terschelling, Renesse of Ommen. Camping Dennenoord nabij Ommen was de plek bij uitstek voor jongeren die wel wisten wat kratten pils waren. Aldaar werden de campinggasten jaarlijks geconfronteerd met een wellicht lastige keuze. Tijdens een potje touwtrekken konden campinggasten zich aansluiten bij de boeren of bij de stadsen. Het vieze meertje op de camping vormde het decor voor de sportieve strijd tussen de boeren en de stadsen. Volgens mij waren er voldoende campinggasten die geen keuze konden maken. Er zijn genoeg woonplaatsen die niet dorps en niet stads zijn. Welke keuze maak je als bewoner van zo’n dorp dan tijdens deze touwtrekwedstrijd? Boer of stadse? Boer of stadse? Deelnemer of toeschouwer? Touwtrekken of biertjes drinken met je maten?

Jongs! Kratjes pakk’n! Kom kiek’n bie de kearls bie ’t meertje!

Eens een Achterhoeker, altijd een Achterhoeker.

Advertenties

Zeg, waar staat jouw droomhuis?

Aan het eind van de dag zoeken mensen een slaapplek op om even tot rust te komen, een enkeling daargelaten. Er zijn namelijk ook mensen die nachtdiensten draaien. En er zijn mensen die het nachtleven gebruiken om het zuurverdiende geld linea recta naar de horecagelegenheden te brengen voor een mooi nachtelijk avontuur. De volgende dag is de kater dan niet weg te krijgen uit je slaapkamer, maar dit terzijde. Voor mij zit een avondje uit er vannacht niet in, maar een klein blogje kan geen kwaad. Kort voor het slapen gaan, dwaal je soms even af in een gedachtenwereld vol hersenspinsels. Zojuist ben ik in dat wereldje aangekomen en ik bedenk me net: “Waar woon ik in de toekomst?”

Om er maar direct antwoord op te geven: “Geen idee!”. Ik hoop uiteraard in een mooi koophuis te wonen, in een leuke en gezellige omgeving met een leuk en liefdevol gezin en wellicht een lieve hond, die vervolgens de ooh zo mooie gloednieuwe tuin aan diggelen graaft. Het kan immers niet allemaal walhalla zijn. Geef de hond een bot en een aai over de bol in ruil voor een brave rechterpoot en de rust binnen het huishouden is wedergekeerd. Ik dwaal ondertussen alweer af temidden van de wereld der nachtelijke hersenspinsels.

Back to reality.. Waar wil ik in de toekomst wonen? Nee, waar wil jij in de toekomst wonen? Ja jij ja, niet u.. Tenzij u als lezer een oudere man of vrouw bent, dan wil ik uit beleefdheid wel “u” zeggen. Ik vind niemand oud en daarnaast ben je (of bent u) zo jong als je (u) jezelf (uzelf) voelt. En wederom dwaal ik af, chapeau voor mezelf! De douaniers proberen mij ondertussen vanuit Nederland al over de grens van Dromenland te sleuren.

Dus ik stel vlak voor het slapen gaan nog eenmaal de vraag: “jongemensen, waar willen jullie in de toekomst wonen?”. Is het in het buitenland? Bent u bereid om te emigreren en uw familie, uw vrienden en uw opgebouwde leventje in dit koude kikkerlandje achter te laten? Of is het in Nederland? In een leefbare woonomgeving? Waar men goed met elkaar omgaat? Waar geen tot weinig criminele activiteiten plaatsvinden? Waar u weinig overlast ondervindt? Stel ik nu meer dan 1 vraag, terwijl ik beloofde slechts 1 laatste vraag te stellen? Ik dwaal voor de derde keer af. Tijd om te emigreren naar Dromenland. Voor eventjes. Want in de toekomst zal ik daar niet kunnen wonen. Waar we allemaal wel komen te wonen? De toekomst zal het uitwijzen!

Eén ding weet ik wel. Ik bied graag een helpende hand bij het behouden van een leefbare woonomgeving. Niet alleen in mijn eigen woonomgeving, maar ook in de uwe. Ja, de uwe!

Slaap lekker!

Droomhuis! Maar is het reëel?

Wie doet er mee in de strijd voor Leefbaarheid?

WIE O WIE PROFITEERT HET EERST VAN DEZE AANBIEDING? DOE MEE EN WIN!

“Eenmalig in de aanbieding” of “Deze prijs staat op u te wachten!”. Misschien is dit tegenwoordig wel de manier waarop je jezelf moet profileren in een wereld waarin de nasleep van de economische crisis nog regeert. En dat alles in de hoop op een mooie start van een bruisende carrière. In een wereld waarin een originele sollicitatiecreatie tussen de grijze massa van sollicitanten opvalt bij je potentiële werkgever. In een wereld waarin de inzet van social media zo belangrijk is, al kunnen mensen door social media van achter hun digitale scherm ook in een sociaal isolement raken. Goed contact met mensen is van groot belang voor een leefbare wereld. Het liefst via contact in real life, wat tegenwoordig een schaarste lijkt te worden.

LEEFBAARHEID. Een containerbegrip dat op meerdere manieren gedefinieerd kan worden.

LEEFBAARHEID. Een begrip dat nagestreefd wordt door bewoners, overheden en overige instanties. In wijken, steden en dorpen.

LEEFBAARHEID. Een begrip dat eigenlijk geen vaste definitie kent. Een begrip dat bepaald wordt door de bewoners van een wijk, een stad of een dorp.

Bewoners zijn de experts op het gebied van leefbaarheid in de woonomgeving. Zij weten als geen ander wat de eigen woonomgeving nodig heeft om op z’n minst leefbaar te blijven. Bewoners zien ook dat leefbaarheid in het gedrang komt. KRIMP! Nog zo’n begrip. Misschien wel de grootste tegenhanger van het begrip LEEFBAARHEID. Krimp slaat echter genadeloos toe en leefbaarheid moet in deze strijd vaak lijdzaam toezien hoe krimp de overhand krijgt. Het aantal oudere bewoners neemt toe, het aantal jongere bewoners neemt af en het bevolkingsaantal daalt. In de kleinere dorpen, ofwel de kleine kernen lijken de hardste klappen in deze strijd te vallen. Echter hoeft deze strijd niet plaats te vinden. Enthousiaste, gedreven en creatieve bewoners kunnen de sleutel tot succes zijn. Overleg met dorpsbelangenorganisaties, interactieve bijeenkomsten en workshops op gunstige locaties in de woonomgeving kunnen bijdragen aan het kweken van enthousiasme, creativiteit en gemeenschapszin onder de bewoners. Overheidsinstanties zoals provincies en gemeenten zullen dit ook moeten inzien.

Gemeenten, provincies, woningcorporaties, zorginstellingen, (basis)scholen en overige relevante organisaties hebben hedendaags weinig tijd om in het kader van leefbaarheid intensief contact te behouden met dorpsbewoners. Uit eigen ervaring blijkt dat dorpsbewoners uit verschillende dorpen behoefte hebben aan frequent contact, om zodoende kenbaar te maken wat er zoal speelt in hun woonomgeving en waar men zich zorgen om maakt. Geen enkel dorp hoort te vergaan. Het verdwijnen van essentiële dorpsvoorzieningen, zoals een basisschool en een ontmoetingsplek zal zeker niet ten goede komen aan de leefbaarheid.

Jonge en oudere dorpsbewoners wil graag in een dorp blijven wonen. Hiervoor is vaak (nog) geen ruimte en zowel projectontwikkelaars als woningcorporaties lopen niet warm voor het bouwen van woningen in kleine kernen. Creativiteit blijkt gewenst.

In overleg met gemeenten (en wellicht provincies) wil ik als onafhankelijk persoon graag diensten bieden aan bewoners, omdat het wel en wee van dorpsbewoners mij aan het hart gaat. In overleg met dorpsbelangenorganisaties in kleine kernen kan besloten worden hoe interactieve bijeenkomsten vormgegeven kunnen worden. De wens van dorpsbelangenorganisaties en bewoners staat hierbij centraal. Door bewoners op interactieve wijze te betrekken bij bewonersbijeenkomsten, behoort de kans op saamhorigheid en creativiteit in de gemeenschap tot de realiteit.

Door middel van bemiddeling bij bewonersparticipatie en advies aan gemeenten en overige betrokken partijen, kan de wens van de bewoners in beeld gebracht worden bij relevante betrokken partijen. Op deze manier kan demografische krimp beheersbaar worden gemaakt. Door middel van bemiddeling, onderzoek en advies wil ik een voorsprong opbouwen voor dorpsbewoners.

LEEFBAARHEID – KRIMP  1-0!

Zijn er organisaties die met mij een team willen vormen om leefbaarheid te behouden en krimp te beheersen? Wie durft er met mij in een team voor te zorgen dat deze 1-0 voorsprong behouden blijft? Indien we een team of meerdere teams kunnen formeren, zal ik mezelf bij de Kamer van Koophandel inschrijven als coach!

Join me! Doe mee en maak kans op een leefbare woonomgeving!

wouterswam@gmail.com